فوت کوزه گری علما و حربه ما

دوست و برادر بزرگترم، حسین نورانی نژاد ، به بهانه گفته  آیت الله مکارم شیرازی ، مرجع تقلید، در باب ماجرای رحیم مشایی  پرسش های صریح و ظریفی را مطرح کرده، که خواندنی است. برای آنکه در ریز ماجرا قرار بگیرید، اول مطلب حسین را بخوانید.

به نظرم، نفس اینکه منتقدان و فعالان سیاسی با لحنی توأم با احترام وارد بحث، گفت و گو و مجادله با حوزه علمیه و حتی مراجع تقلید شوند، بجا و ستودنی است. از همین زاویه، من همواره رویه ای را که فرید مدرسی  عزیز در شکل دهی به نوعی ژورنالیسم حوزوی در پیش گرفته، پسندیده ام؛ گرچه معتقدم به دلایل مختلف، حرکت فرید از رادیکالیسم لازم در این حوزه فاصله دارد.

در پاسخ به مطلب حسین، کامنتی برای او گذاشتم که بد ندیدم، آن را اینجا هم بیاورم. برای حسین نوشتم:«اشاره و پرسش های دقیقی بود. این پرسش هایی که نوشتی، از زمان مشروطه پیش روی علما بوده و اغلب آقایان با فنون کوزه گری از جوابگویی به آن شانه خالی کرده اند. هفته قبل هم هاشمی  از حوزه ها پرسید:«حکم شرعی ردصلاحیت و تقلب در انتخابات چیست؟». هنوز آقایان به این پرسش هاشمی جوابی نداده اند، چه برسد به پرسش آدم هایی مثل من و تو».

گرچه در این کامنت عملا حسین را از نتیجه بخش بودن طرح پرسشها ناامید کردم، اما در اصل معتقدم که برای پیشبرد موانع مختلف پیش روی دموکراسی در ایران، باید با همه نیروهای مؤثر در این زمینه وارد گفت و گو شد؛ گرچه آنها در ابتدا پالس مثبتی ندهند. به هر حال، ما ابزارهای معدودی در اختیار داریم، که از مهمترین آنها گفت و گوست.