بازگشت آقای قابل به حزب

آقای قابل بعد از دو ماهی دوری ناخواسته از حزب، دیروز در جلسه دفتر سیاسی شرکت کرد. بعد از جلسه او را دیدم. مثل همیشه سرحال بود و با صدایی غرا که مخصوص روحانیون خطیب و تواناست جواب سلامم را داد. چون داشت با دکتر میردامادی صحبت می‌کرد، بیشتر مزاحمش نشدم.

فقط خوشحالم که این روحانی تشکیلاتی – که لباس روحانیت او را از ضرورت فعالیت جمعی، مسالمت‌آمیز و اصلاح‌طلبانه باز نداشته- نه تنها به جمع خانه و خانواده‌اش که به جمع خانه و خانواده دومش – یعنی دفتر جبهه‌مشارکت- بازگشت. این، هم خوشحال‌کننده است و هم مایه تقدیر.

در پایان این نوشته کوتاه، باید از جناب قابل هم عذرخواهی کنم. به خاطر آنکه در دوره بازداشت او، نه فرصتی برای دیدار خانواده‌اش برایم پیش آمد و نه –به دلیل توقف «صمیمانه‌تر»- مطلبی به یادش نوشتم.اگر خدای‌ناکرده دوباره مزاحم شدند، جبران می‌کنم!