«ماه فوتبال»-13/ حیف از چک

در میان تیمهای اروپایی چام از چک خوشم می آمد. بازیهای درخشان یاران ندود در یورو 2004 که قهرمانی برازنده شان بود، این علاقه را شکل داده بود.

اما چکها پیرتر از آن بودند که دو سال بعد هم تیم سرحالی برای یک تورنمنت سنگین داشته باشند. بیخود نبود که ندود بعد از یورو، خودش را بازنشسته کرد. اما چک جایگزینهای مناسبی برای ستارگانش نداشت و بروکنر توانا (سرمربی کهنسال تیم) صلاح دید تا در آخرین دوره ممکن از چهره هایی چون ندود،یان کولر،پوبورسکی و گالاسک بهره ببرد.

اما این هدف محقق نشد. بعد از بازی اول که طرفداران چک را امیدوار ساخت، در دو بازی بعد، ناتوانی چکها هویدا شد تا این تیم قربانی گروه مرگ واقعی شود(گروه آرژانتین آسانتر بود). فکر می کنم در بازی اول هم چک به این دلیل توانست ببرد که حریفش آمریکا مثل خودش پیر و ناتوان بود.

اما همه این واقعیتها باعث نمی شود که از تلخی حذف چک بکاهد. تیمی که دو سال قبل، سیال ترین بازیهای دهه اخیر در میان اروپاییها را به نمایش گذاشته بود.