«ماه فوتبال»-12/ دو تصوير از بدترين جام
بدترين جام جهاني ايران شكل گرفت. پس از سال 1978 كه با تك امتياز گرفته از اسكاتلند به تهران بازگشتيم و پس از سال 1998 كه يك برد سياسي- ورزشي نصيبمان شد، اين بار يك امتياز داريم و آن هم از آنگولا؛ تيمي كه نمي دانيم در كجاي رنكينگ فيفاست.
در كنار اين سرشكستگي، شايد از اين جام، تنها دو تصوير براي ايرانيها بماند. يكي خوشحالي يحيي گل محمدي پس از گل اميدآفرينش به مكزيك و ديگري هم باز يحيي؛ زماني كه با كوله بار نااميدي و دستي شكسته در دقايق پاياني بازي با پرتغال از كناره زمين به سمت نيمكت مي رفت و چنان درهم ريخته بود كه فراموش كرد بازوبند كاپيتاني را به ديگري بسپارد.
اين صحنه ها را در كنار تصوير اشك آلود يحيي در چهارسال پيش و در انتهاي بازي با ايرلند در گوشه ذهنمان ثبت مي كنيم. اين تصاوير درام تا چند دوره ادامه خواهد يافت؟
|
TrackBack URL for this entry:
http://30morgh.org/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/765
|
بدترین جام برای ایران اما یحتمل ۹۹.۹٪ بهترین جام برای ما، ناامید نباش!!!
در اين اوضاع فرح افزاي مملكت، آخه برد به كجامون بود برادر!؟ به قول شاه شهيد « ماشالله همه چيزمان به همه چيزمان مياد! »
تصوير جهاني بستن بازوبند كاپيتان آنگولا توسط خطيبي را فراموش كردي. همين طور تصاوير نيمكت مرده تيم و فريادهاي سهراب پس از گل به آنگولا.
با چريك موافقم .همه چيزمون به همه چيزمون مياد
خوب شد شما ديگه همه چيز رو گردن برانكو ننداختي.
حركت سياسي علي آبادي هم احمقانه بود.
دادكان كه گفته بود ميخواد بره ولي...
دايي هم مثل هميشه محشر!!! بود.
|