«ماه فوتبال»-8/ دروصف رقبا

تا به حال درباره آرژانتین و قدرتش زیاد نوشته ام. بد ندیدم مطلب امروز را به رقبای اصلی آرژانتین در جام اختصاص دهم.
1- برزیل: به هر کسی که می رسی، آنها را قهرمان می داند. چه کارشناس باشد و چه آدم عادی. اما من ( و احتمالا بسیاری از طرفداران تیمهای رقیب برزیل) معتقدیم که این تیم نه قهرمان می شود و نه به سود فوتبال است که قهرمان شود. چرا که قهرمانی ششم برزیل، این تیم را به رکوردی دست نیافتنی می رساند که عملا رقابت در جام جهانی را منتفی می سازد. ضمن آنکه بازی دیشب و همین طور شناختی که از بسیاری از بازیکنان برزیل وجود دارد، نشان می دهد که آنها روی فرمی در حد قهرمانی جهان نیستند. تنها «رونالدینیو» و «کاکا» را می توان در دسته ستارگان سرحال کنونی برزیل قرار داد.
وگرنه امثال «رونالدو»،«روبرتوکارلوس»،«کافو»و«دیدا» نامهای بزرگی هستند که محتوایشان را دل تاریخ جاگذاشته اند. حتی بازیکنی چون «لوسیو» که شخصا دوستش دارم، ظاهرا آن ستاره سال پیش نیست. در کنار این مسأله، بدشانسی برزیل هم در سرنوشت آن دخیل است. شانسی که این تیم را در دور دوم، مقابل رقیبی چون چک یا ایتالیا قرار خواهد داد که هر دو توان بردن برزیل را دارند.
2- چک: پس از آرژانتین، تیم محبوب من در این جام است. پس از آنکه یورو 2006 بسادگی از کف چک رفت، جام جهانی فرصتی مناسب برای ابراز وجود آنهاست. خوبی چک آن است که حتی بازیکنانی که در تیمهای باشگاهی شان فرم ایده آلی ندارند، وقتی به تیم ملی می رسند، ستارگانی مهار نشدنی نشان می دهند. نمونه اش «میلان باروش» 2006 که در لیورپول یک نیمکت نشین بود و یا «پاول ندود» کنونی که گرچه در یوونتوس، به توانایی سالهای پیش نیست، اما در برابر امریکا قدرتمند نشان داد.
احتمال برخورد آنها با برزیل در دور دوم زیاد است و به نظر من، اگر خودشان بخواهند، توانایی حذف برزیل را دارند. خوشبختانه مربی کهنسال آنها برخلاف برانکو، ترسو نیست.
3- ایتالیا: سالها بود که ایتالیا تیمی دوست داشتنی را در تورنمتهای مهم نداشت. تیمی که بدون نیاز به ابر و باد و ماه و فلک از گروهش بالا بیاید و به لطف اتفاقات عجیب به فینال برسد(همچون سال 1994) و یا در برخورد با تیمهای قوی و البته در ضربات پنالتی مغلوب شود.(مثل اغلب جامهای پس از 1982).
ایتالیای امسال، تیمی توانمند و در حد قهرمانی است. مهاجمی چون «لوکا تونی» در کنار خطوط پرقدرت دفاعی و میانی و دروازه بانی چون «بوفون»، ایتالیا را به یکی از تواناترین تیمهای جام تبدیل کرده است. فکر می کنم ایتالیا اگر بخواهد انتقام حذف خود در جامهای 24 سال گذشته را بگیرد، امسال فرصت مناسبی است.
4- انگلیس: معتقدم پرستاره ترین تیم جام را دراختیار دارند. خط دفاعی آنها حتی از ایتالیا هم بهتر است. در خط حمله هم، ترکیب «رونی-اوون» در صورت تشکیل، رؤیایی است. در میانه میدان لمپارد و جرارد شاید در توانایی، تنها از خط هافبک چک (ندود و «توماس روسیچکی») کمتر باشد.
با این حال، محافظه کاری «اریکسون» ممکن است بلای جان انگلیس شود. همان چیزی که منجر به حذف آنها در یورو 2006 و در برابر پرتغال شد (البته با کمک ضعف داوری).
5- آلمان: در حالت عادی شاید شانسی نداشته باشند. اما بالاخره آنها میزبانند. ضمن آنکه آلمان بتدریج در حال فاصله گرفتن از آن تیم فاجعه بار 2006 است. البته خط دفاعی آنها در حد یک مدعی قهرمانی نیست. قبلا در این باره توضیح داده ام.
6و7- احتمالا اسپانیا و اوکراین: باید اول بازی امشب را دید.
|
TrackBack URL for this entry:
http://30morgh.org/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/753
|
محمد جان! امسال هم برزيل قهرمان ميشه و دست نيافتني. ميدونم براي آرژانتينيها خيلي سخته ولي خب بهتره قبول كني./ ;)
براي اينكه تيم اول من يعني اوكراين رو هم گفتي دمت گرم.
تيم دوم من يعني برزيل امسال قهرمان نميشه و به ايتاليا مي بازه.
ولي چرا اسمي از تيم هاي سوم و چهارم من نياوردي؟
هلند و البته ياران فيگو
حالا صبر كن ببين لاله هاي نارنجي چه بر سر شما مياورند تا شما باشي ديگه هلند رو تحقير نكني.
بعضآ مقالههای شما را در روزنامه شرق خواندهايم و حظ کامل بردهايم. شما به بررسی تيمهايی که ممکن است در مراحل بالا به آرژانتين بخورند پرداختهايد و در بعضی جاها با حرفهایتان کاملآ موافقم در مورد برزيل گفتيد منم با شما هم عقيدهام درست تمامی بازیکنان فوق ستارهای هستند که تيمهای باشگاهی آرزویشان را دارند و به نظر من اين تنها ملاک قهرمانی يک تيم نمیتواند باشد و فوتبال امروز رنگ و روی ديگری به خود گرفته است. بقيه تيمها انطور که در موردشان میگفتند به جز چک اتظارات را برآوده نکردند هر چند بازی اول نمیتواند محک خوبی برای تیم باشد.
من هم مطلبی نوشتم در مورد تیمهایی که آرژانتین در گروهاش و مرحله بعد امکان رویایی با آنها را داشته باشد البته با زیانی شوخ/
روح عزيز!
اساسا دوست ندارم تو اين كل كل هاي وبلاگي شركت كنم و دوست دارم فقط تو وبلاگ خودم از تيم مورد نظر خودم يعني برزيل حمايت كنم ولي پاراگراف اول شما جاي بحث زيادي براي ادم باز مي كنه!
معتقدم هر تيمي كه بهتر و شايسته تر بازي كنه اون-بايد-قهرمان بشه ولو اينكه دفعه 1000ام باشه
چون اين عدالته! چون زحمت كشيدن بهتر بازي كردن و سختي هاي بيشتر تحمل كردن و بايد به حقشون برسن! تيم هاي ديگه هم زحمت بكشن و سختي رو به جون بخرن و قهرمان بشن كه نوش جونشون! و اينهم به نظر من ربطي به منتفي شدن رقابت تو جام جهاني نداره چرا كه هر تيمي وارد مسابقات ميشه در درجه اول براي كشورش بازي مي كنه و به اين نگاه نمي كنه كه فلان تيم 6 بار قهرمان شده و فلان تيم 0 بار...اون تيم هدفش كسب رضايت مردمش هست و به همين خاطر از هر تلاشي فرو گذار نمي كنه كه اين دقيقا همون معناي رقابت هست!
گفته بودين اين تيم قهرمان نميشه...طبيعتا فكر نمي كنم بشه از روي يك بازي براشت كرد كه فلان تيم قهرمان ميشه يا بهمان تيم قهرمان نميشه.
تا جايي كه من بازي ارژانتين رو ديدم اين تيم هم خيلي فوق العاده نبود حريفش هم كه تيمي بود كه اساسا ناشناخته بود و براي بار اول ميامد جام جهاني و هيچ تجربه اي نداشت كه با همين وضعيتش بازي رو پاياپاي پيش برد و در دقايق اخر هم نزديك بود مساوي كنه...حالا از اين طرف برزيل با تيمي بازي كرد كه با تجربه بود...در جامهاي جهاني 98 سوم بود و كلي بازي جلم جهاني تو پرونده داشت و بازيكناش در بهترين تيم هاي اروپايي بازي مي كردن كه به هيچ وجه نميشه اونو با تيمي مثل ساحل عاج برابر دونست...
در هر صورت من فكر مي كنم برزيل تو بازي اولش بهتر از ارژانتين ظاهر شد ولي من هم قبول دارم كه فوتبال قابل پيش بيني نيست ولي با همه اين شرايط شانس برزيل براي قهرماني خيلي بيشتر از تيمي مثل ارژانتين هست.
شاد باشي جواد جان.
در مورد متن بگم كه موافقم آرژانتين بايد قهرمان بشه و برزيل هم نبايد بشه. اما اصل نظرم اينه كه يورو 2004 رو نوشتي 2006
هيچ كدوم از اين رقيب ها نمي تونند جلوي آرژانتين بايستند.بازي ها اين رو نشون مي ده
من هم دوست ندارم برزيل قهرمان بشه اما مثل اين كه شانس اول باشه
اما آلمان هم نبايد دست كم گرفت
البته مهم بازي جوانمردانست!!! و از اون مهم تر عدالت بر پايه معنويت براي همه !!!!!! و اهم امور هم كه انرژي هسته اي حق مسلم ماست!...!
رقيب هستند ولي نهايتا جلو ارژانتين بايد زانو بزنند .
برزیل که بهتر از آرژانتین نشون نداد، در ضمن حالا اسپانیا هم روح کاتالانی گرفته، اما در حد آرژانتین نیستند هیچکدام!
اول برزيلته دوم ايتاليا سوم .... اما خدا وكيلي فعلا فقط فوتبال عشق است. :)
موفق باشيد ( يه يادداشت درباره سوم تير نوشتم خوشحال ميشم نظرتون رو بدونم )
آقاي دموكراسي خواه!!!!!!!!!پاي فوتبال كه وسط مياد بايد سياست را فراموش كرد.
آرژانتين تيمي مملو از فوتباليست هاي متقلب
اصلا صحبت از قهرماني كه با هندبال مارادونا به فينال 86 رسيد چه ارزشي داردُ يا كاني گياي هميشه سرنگون در جريمه به اميد پنالتي يا كرسپويي كه يك كوله بار گل آفسايد همراه داردشايد هم سيمونه استاد جنگ رواني يا بيلاردو كه تيمش را تنها براي جنگ رواني و نه فوتبال به زمين مي فرستاد؟؟ كداميك شايد هم مي خواهيد از متقلب هاي هميشه سرنگون نسل جديد مسي ساويولا و يا توز صحبت كنيد. قهرماني برزيل وحشتناك است همانقدر كه قهرماني انگليس و فرانسه و همانقدر كه چهارمين قهرماني آلمان باشكوه خواهد بود اما از قهرماني تيمي كه اسطوره اش يك معتاد متقلب ياغي است اصلا صحبت نكنيد.....................
|