ورود دو مشارکتی دیگر به وبلاگستان

باز ما خواستیم یک آس رو کنیم،این همسایه مان زد جلو. چه کنیم که هرچه باشد از السابقون وبلاگستان است و عمود خیمه سیمرغ.

البته دوسیه اش در همین وبلاگ موجود و اسنادش در آرشیو «صمیمانه تر» مضبوط است که ماهها قبل از ایشان،ما بودیم که مطلب ایشان را با هزار ترس و لرز در وبلاگ آوردیم و البته نگفتیم از کجا. چرا؟ چون جناب عباس عبدی راضی نبود که وبلاگش معرفی شود و به قول معروف،داشت تست می زد. خدایی اش را بخواهید،همین الان هم مشکوکم که از معرفی وبلاگش راضی باشد.

اما جناب عبدی (که برای من جایگاه استادی دارد)، چه راضی باشد و چه نباشد،فی الحال در عداد وبلاگ نویسان درآمده و انتظار می رود چنان عمل کند و آنسان توانا بنماید که در عرصه روزنامه نگاری.

تأمل درازمدت عبدی برای ورود رسمی به عرصه وبلاگ نویسی را می توان به فال نیک گرفت و وبلاگ نویسی نامدار را به انتظار نشست که گرمی بازار وبلاگستان باشد. با مطالبی به پرمغزی نوشته های دکتر کاشی و به شیرینی و همه فهمی وب نوشتهای ابطحی.

کاری که البته از هر فعال سیاسی نامداری برنمی آید. چنانکه تاج زاده و مزروعی نتوانستند و یدالله اسلامی با همه تلاشش موفق نبود. اما دکتر شیرزاد توانست و با قلمی شیرین و باب فضای وبلاگ از حساس ترین مقوله کشور (یعنی انرژی هسته ای) می نویسد.

راستی دکتر «علی اصغر خدایاری» رییس منطقه تهران جبهه مشارکت و عضو شورای مرکزی حزب هم به جمع وبلاگ نویسان پیوست. خدایاری گرچه همچون عبدی بحث انگیز نیست،اما قلمی شیوا و صریح دارد (توصیه می کنم هرچه زودتر دستی به سروگوش وبلاگش بکشد و حتی الامکان آدرسش را هم عوض کند. من و الپر در سیمرغ درخدمتیم!).

برای هر دو بزرگوار آرزوی توفیق دارم.