/ اختصاصی «صمیمانه تر»/ حجاریان:اصلاح طلبان در پرونده هسته ای سکوت کنند

دیروز بحث از حجاریان کردم و سالگرد ترورش. به این بهانه خبری هم درباره حجاریان می دهم.

چند روز قبل که برای تهیه مقاله ویژه نامه نوروزی «شرق» به دفتر حجاریان رفته بودم،خودش چهار موضوع را برای این ویژه نامه پیشنهاد کرد که مهمترینش درباره پرونده هسته ای بود. با هم مشورت کردیم که کدام موضوع امکان چاپ دارد. نتیجه ای که گرفتیم، همان بود که «عباس عبدی» در سرمقاله دیروزش در «شرق» اشاره کرده (جا دارد در اینجا خوشحالی ام را از بازگشت عبدی هم به عرصه سرمقاله نویسی و هم مهمتر از آن، حضورش در جبهه مشارکت و سخنرانی اش در مراسم دیروز را ابراز کنم).

عبدی در مقدمه مقاله اش نوشته بود: «اگر قرار بود كه بنابه درخواست در اين نوشته به مهم ترين مسئله اى كه مملكت در سال جارى با آن درگير بوده اشاره كرد به ناچار بايد به موضوع هسته اى پرداخته مى شد، موضوعى كه در سه سال گذشته و احتمالاً يكى دو سال آينده هم كماكان اصلى ترين مسئله باشد. علت اهميت اين مسئله نيز روشن است، زيرا تاثيرگذارى آن بر وضعيت جارى و آينده كشور بيش از مسائل ديگر است، اما چه مى توان گفت كه پرداختن به اين موضوع موجب ناخشنودى «عده اى» را فراهم مى كند، و حتى اگر به اين موجب هم اهميتى ندهيم كه قاعدتاً چندان نبايد داد، سفارش دهنده مقاله طبعاً رغبتى و شايد بهتر گفته شود منطقى عقلانى براى چاپ آن نمى يابد و در نتيجه وقتى كه نتوان در موضوع اصلى سخنى گفت، حتى به ايما و اشاره، پس مى رويم سراغ مسئله بعدى. اما از شما چه پنهان كه پرداختن به مسئله دوم كه همان واقعه ۲۷ خرداد و ۳ تير باشد نيز «عده اى» ديگر را خوش نمى آيد و از خير اين مسئله نيز فعلاً مى گذريم.اجازه بدهيد به جاى طرح تك تك موضوعات مهم و ضرورت پرهيز از ورود به آنها يك راست برويم سراغ مسئله صدم، گرچه اين مسئله هم حساسيت بر انگيز است...».

در نتیجه، من و حجاریان تصمیم گرفتیم به موضوع دیگری بپردازیم که گرچه مسأله اول نبود، اما به قول عبدی «چون باید از یک جا آغاز کرد» ، به آن پرداخته شد.

اما حرف حجاریان درباره پرونده هسته ای این بود که اصلاح طلبان در شرایط کنونی باید سکوت کنند. عبارتی هم به کار برد، این بود: «زَمَنَ سکوت و لزومِ البیوت»؛ یعنی، زمان سکوت و گوشه نشینی است.

استدلال حجاریان هم این بود که در شرایط کنونی اصلاح طلبان توان تأثیرگذاری بر روند پرونده را ندارند و در مقابل، امکان دارد جناح حاکم به خاطر مخمصه ای که در آن گرفتار آمده، بهانه ای بجوید و در آخرین لحظات به سرکوب و حتی حذف فیزیکی گسترده مخالفان و منتقدانش دست بزند. این خلاصه موضع حجاریان است.

نمی دانم جبهه مشارکت و یا مجموعه اصلاح طلبان هم با آن همراهی کنند یا نه؛ اما مناسب دیدم این دیدگاه را (که به نظر من، از سایر مواضع قابل دفاع تر است) بیان کنم. تا نظر شما چه باشد؟