حديث بزرگي و كوچكي

نمي دانم تا چه حد به تيتر روزنامه ها دقت مي كنيد. اگر از دسته افراد دقيق باشيد، شايد دو تيتر هفته گذشته «شرق» برايتان جلب توجه كرده باشد. يكي تيتر «تشكيل اتحاد بزرگ برادران لاتين و ايران» و ديگري «موافقت نامه بزرگ ايران و چين» .

در اين مدت سه سالي كه «شرق» منتشر شده، به خاطرم نمي آيد در تيتر هاي روزنامه صفت به كار برده باشيم؛ چه رسد به تيتر اول. آن هم دو روز پياپي.اما به دلايلي (!) اين «اتفاق ناگهان» رخ داده است.

اما براستي، دولت جديد چرا علاقه دارد، اقدامات ضعيف و بعضا تمسخرآميزش با صفاتي چون «بزرگ» تحليل شود و حتما هم اين صفات از سوي مطبوعات و رسانه هايي نصيبش شود كه وابسته به دولت شناخته نمي شوند. اين «سر دلبران» كه خوش داشته مي شود در حديث ديگران بيايد، چيست؟

فكر مي كنم، سرّي وجود ندارد؛ جز كوچك و حقير بودن اقدامات دولت جديد. مثلا در مورد همين دو تيتر، فكر نمي كنم يك تحليلگر مستقل سياست خارجي را بتوان پيدا كرد كه سفر «غلامعلي حداد عادل» به كوبا و ونزوئلا را مسأله اي مهم قلمداد كند؛چه رسد به آنكه از «اتحادي بزرگ» سخن گويد. يا در مورد قراردادي كه در تيتر «شرق» ادعا شده كه با چين بسته شده و از آن بعنوان «قرارداد بزرگ» ياد شده، حتي محتواي خبر «شرق» هم نشان مي دهد اصلا چنين چيزي وجود نداشته و سفير چين هم بصراحت همسويي كشور خود با آمريكا و اولويت داشتن روابطش با غرب نسبت به ايران را اعلام كرده است.

با آنكه بشدت منتقد عملكرد «سيد محمد خاتمي» بوده و هستم و در سالهاي آخر مسؤوليتش به الحان مختلف اين مطلب را در مطبوعات (و از جمله همين «شرق») اعلام كرده ام، اما با ديدن چنين فضاي تبليغاتي وارونه و بزرگنماييهاي مطبوعات براي دولت بشدت كوچك و بي برنامه احمدي نژاد، مظلوميت خاتمي و حتي دولتش برايم آشكارتر مي شود.

رييس دولتي كه شكوهمند ترين سفرها را به كشورهاي مهمي چون فرانسه،ايتاليا و آلمان داشت و نه تنها در وصف اهميت اقداماتش تبليغي نمي شد، كه هربار سفري داشت،بحراني برايش مي آفريدند و مزد زحمتش را مي پرداختند.

اما جاي نگراني نيست. رسانه گرچه مهم است؛اما بزرگي نمي بخشد. خاتمي با همه خطاياي فراموش ناشدني اش بزرگ است و بزرگ مي ماند و احمدي نژاد با همه پشتوانه تبليغاتي اش،كوچك است و كوچك مي ماند.