بی خانمان

نمی دانیم چه گناهی کرده ایم که در دام این «سیمرغ» افتاده ایم. نمی شود یک ماه بگذرد و در آن، چند شبی آلاخون بالاخون نشویم.

دیشب هم یکی از این شبها بود. ما هم تصمیم گرفتیم به همان خانه سابق برگردیم و عطای «صمیمانه تر» را به لقایش ببخشیم. اما امشب که دیدیم دوباره بالا آمد، رأفت و عطوفتمان گل کرد و این بار هم از سر تقصیرات باعث و بانی اش (که با توضیحات «الپر» آخر نفهمیدیم گدام شیر پاک خورده ای است)، گذشتیم. اما خدا شاهد است که پرونده اش را روی میزمان داریم تا عنداللزوم تحریمش کنیم.

اما فعلا کاری نمی کنیم جز تشکر از همه دوستانی که به هنگام بی خانمانی دیشب آدرس سرپناه موقتمان را به اهالی وبلاگستان دادند؛ علی الخصوص پرستو خاتون و آق بهمن و داش حنیف(که این آخری البته آدرس ترکستان را داده بود!).امیدوارم که بار دیگر به زحمت نیاندازمشان.