این بار «منبع آگاه» شدیم!

خبرگزاری فارس که پیش از این، با ذکر منبع از «صمیمانه تر» خبر نقل می کرد ، این بار خبر دیدار سران جبهه مشارکت با خاتمی را بر اساس اطلاعات درج شده در مطلب قبلی «صمیمانه تر» منعکس کرده، اما به جای ذکر منبع، آن را به نقل از «منبع آگاه» نقل کرده.

ضمن سپاسگذاری از درگاه باریتعالی، که ما را در این آخر عمری «منبع آگاه» هم ساخت، توضیحی می دهم:

 شاید دوستان خبرگزاری فارس بگویند که واقعا یک منبع آگاه، خبر را در اختیار آنها گذاشته که آن منبع «صمیمانه تر» نبوده. اما به دو دلیل این ادعا را رد می کنم.

اولا اینکه:«بابا! ما خودمان اینکاره ایم و بارها گنجشک را رنگ کرده ایم و جای قناری فروخته ایم؛پس فرق این دو را می دانیم». دوم اینکه، خبرگزاری فارس یک کلمه، تأکید می کنم که «یک کلمه»  از نکات خبری خبرش را ذکر کند که اضافه بر مطلب «صمیمانه تر» باشد.(البته به جز آن دروغی که بر اساس شوخی حجاریان و خاتمی از خودش درآورده و مدعی شده در جلسه «جر و بحث» درگرفته).

به هر حال، «صمیمانه تر» از اینکه بتواند با توجه به امکانات اندک خود نقشی در فضای اطلاع رسانی داشته باشد، خوشنود است؛ حالا چه بعنوان «منبع آگاه» و چه «نا آگاه»! پس دوستان خبرگزاری فارس هم مشکلی نداشته باشند و به کار خود مشغول باشند. زیاده انتظاری نیست.

اضافه بر این:

مدیر سایت «انتخاب» میلی فرستاده درباره نکته ای که در یکی از مطالب «صمیمانه تر» آمده بود.متن نامه ایشان و پاسخ کوتاه آن را هم در اولین فرصت می گذارم.

در همین زمینه:

برای آنکه وبلاگ کامل باشد، لینک گزارش خبری-تحلیلی که امروز در روزنامه «شرق» درباره دیدار سران جبهه مشارکت با خاتمی نوشته ام، در اینجا می آورم.

*مطلبهايي كه خوانده ام و كامنتهايي كه گذاشته ام*

مقاله«رگ گردن عندالمطالبه» از وبلاگ «آزاد نويس»(همايون خيري) /كامنت من: «مطلب خوبي بود. به نظر من هم افزايش توقعات اقتصادي شهروندان بدترين كاري است كه يك حكومت مي تواند انجام دهد. اما نكته اينجاست كه حكومت وقتي به لطف افزايش قيمت نفت، جيب خود را پرپول مي بيند، ترجيح مي دهد مطالبات مردم از خود را متوجه حوزه اقتصادي كند و با ريخت و پاش در اين حوزه، ساير مطالبات (بويژه سياسي و تا حدودي فرهنگي) را كاهش دهد و بويژه در سايه بهبود ظاهري وضعيت اقتصادي به سركوب مخالفان سياسي دست بزند. اما در نهايت به نظر مي رسد اين رويكرد فاقد مهندسي اجتماعي لازم باشد و جامعه و حكومت را با بحرانهاي ناگهاني مواجه كند؛ مثل انقلاب57.»