حاکمان ما و مسأله زندان

همانطور که در پروفایل وبلاگم آورده ام، در انجمن دفاع از حقوق زندانیان عضویت دارم. البته فعالیت من در انجمن تنها مربوط به ماههای اول تأسیس آن بود که من بعنوان یک عضو هیأت مؤسس در جلسات شرکت می کردم. نمی خواهم زیاد وارد مسائل داخلی انجمن شوم، فقط متذکر می شوم که از زمان انتخاب هیأت مدیره که دو سالی از آن می گذرد، دیگر چندان فعالیتی در انجمن ندارم.

با این حال، چندان هم از اخبار انجمن بی خبر نیستم. دلیل آن هم بولتن کوچک اما مفیدی است که به شکل منظم در اختیار اعضا قرار می گیرد. غرض از این مقدمه نوشتن نکته ای درباره خبری بود که در شماره اخیر خبرنامه انجمن دیدم.

خبر مربوط بود به دیدار چند تن از اعضای هیأت مدیره انجمن از کمیسیون حقوق بشر اسلامی.
آن طور که در خبرنامه آمده، ضیایی فر رییس کمیسیون حقوق بشر اسلامی در جریان این دیدار گزارشی از عملکرد کمیسیون را ارائه کرده و مشکلات موجود را برشمرده است.

 او گفته رییس سابق دستگاه قضایی (آیت الله محمد یزدی) از موضع گیریهای کمیسیون در برابر موارد نقض حقوق بشر در داخل کشور حمایت می کرده، اما رییس کنونی دستگاه قضایی (آیت الله هاشمی) با این مسأله مخالف است.

اما جالب ترین گفته ضیایی فر آن بوده که گفته: «فعالترین بخش کمیسیون قسمت خارجی آن است که هر ماه گزارشی درباره زندانهای کشورهای مختلف تهیه می کند و به صورت بولتن تدوین می شود. این گزارشها مورد استقبال مسؤولین قرار گرفته است» .

توجه کردید؟ 

مسؤولان محترم کشور حتی یک نهاد تقریبا حکومتی مدافع حقوق بشر را برنمی تابند و تنها مسؤولیتی که برای آن قائل هستند، تهیه بولتن از خشونت و شکنجه در زندانهای کشورهای دیگر است. آقایان حاضرند 24 ساعته از گوانتانامو و ابوغریب و زندانهای مخفی سیا در اروپای شرقی بشنوند و بخوانند اما نام امثال گنجی، زرافشان، سلطانی و دهها زندانی سیاسی دیگر را نشنوند و از وضعیت زندانی همچون رجایی شهر کرج بی خبر بمانند.

این شرایطی است که فکر نمی کنم حکومتی بتواند بدتر از آن را برای خود فراهم کند.دلیلش هم این است که شاید بتوان توقیف مطبوعات یا برگزاری غیرعلنی محاکمات سیاسی و مطبوعاتی و اقداماتی از این دست را با هدف پنهان نگه داشتن مسائل از چشم مردم و بویژه خارجیها توجیه کرد [که البته نمی توان] اما چطور این مسأله قابل توجیه است که خود مسؤولان هم  حتی از خواندن بولتنی داخلی و محرمانه درباره مسایل زندانهای کشور خود ابا داشته باشند و تنها برای خواندن بولتن مسائل زندانهای کشورهای دیگر اشتیاق نشان دهند؟

اینجا لازم است باز از «احسان نراقی» یاد کنم. پیرمرد که مدتها به دربار شاه رفت و آمد داشته و آن اواخر هم جلسات خصوصی با محمد رضا پهلوی داشته، می گفت که شاه سرلشکر پاکروان رییس ساواک را فقط به این خاطر که تحلیلهای نسبتا دقیقی از شرایط کشور و موقعیت حکومت ارائه می کرد، کنار گذاشت و فردی به نام نصیری را جایگزین کرد که حرفهای خود شاه را بعنوان تحلیل تحویل خودش می داد!نتیجه اش که می دانید چه شد؟

دیگر چه بگویم؟

اضافه بر این:

مجتبی سمیع نژاد به دوسال زندان محکوم شد