از آبله تا فرشته!

يكي از جملاتي كه پس از دوم خرداد توسط مخالفان سياسي خاتمي مطرح شد و دست كم براي من بيش از ساير تعبيرها به ياد ماندني بود، توصيف « آبله مرغان انقلاب » بود كه آقاي خزعلي آن را مطرح كرد. او در يك سخنراني در همان سال76 گفت كه پيروزي خاتمي « آبله مرغان انقلاب » بود كه همچون دانه هاي آبله مرغان كه پس از مدتي از چهره محو مي شود،«برطرف شدني» است.(بگذريم از اينكه چهره اصلي انقلاب قرار بود چهره اي انساني و با قرائت رحماني از اسلام باشد و خشونتها و بي قانونيهاي بعدي آبله اي بر آن چهره بود؛ البته نه از آن آبله هاي برطرف شدني، بلكه همچون جذام كه كليت چهره انقلاب را وارونه و زشت نمود).
اما غرض از اين يادآوري. جناب خزعلي اخيرا در مصاحبه اي با ايسنا در توصيف احمدي ن‍ژاد گفته:«اين مرد فرشته است». حرف من اين است كه اگر توصيف جناب خزعلي از احمدي ن‍ژاد را در كنار توهين او به خاتمي بگذاريم، خواهيم ديد كه امثال ايشان الزاما با دموكراسي«مخالف» نيستند و در شرايطي كه محصول يك روند دموكراتيك و انتخابي (فعلا پارامتر تخلف ، تقلب  و محدوديت در انتخابات اخير را ناديده مي گيريم) مطلوب نظر آنان باشد، نه تنها علم مخالفت با دموكراسي و انتخابات را كنار مي گذارند، بلكه وجه قدسي هم براي آن مي تراشند. بدين ترتيب است كه از انتخابات در جمهوري اسلامي زماني آبله درمي آيد و زماني، فرشته!