ما هم داروی تلخ بنوشیم

بالاخره هاشمی رفسنجانی اعلام کاندیداتوری کرد. فکر می کنم دقیق ترین تعبیر را در این مورد خودش به کار برده باشد:«مصرف کردن داروی تلخ».
معتقدم هاشمی برای حفظ منافع خود و جریان حامی اش  در برابر آبادگران به صحنه آمده و هیچ دلیل دیگری هم وجود ندارد. (البته هیچ ایرادی هم ندارد و در واقع، درستش هم همین است که هر آدم عاقلی به فکر منافع خودش و خامیانش باشد).
با این حال، معتقدم که آمدن هاشمی بازی را از «انتخاب میان تندروها»(قالیباف و لاریجانی) به «انتخاب میان اصلاح طلبان و میانه روها» (معین و هاشمی) تغییر داده است. فقط امیدوارم «احمد توکلی» هم برگردد تا انتخابات واقعا جدی شود. به نظرم شرکت نکردن مرددها در چنین انتخاباتی نه به سود استراتژی تحریم است (چون ممکن نمی شود) و نه به سود اصلاح طلبان.
تحلیل من این است که حامیان دیروز اصلاح طلبان (یعنی همین منتقدان امروز) باید همان کاری را بکنند که هاشمی کرد: «مصرف کردن داروی تلخ». چون برای پیشبرد روند دمکراتیزاسیون جامعه مدنی ما ضعیف تر از این حرفهاست که نافرمانی مدنی کند و انقلاب مخملین راه بیاندازد.